Zonder vrienden door het leven

Zonder vrienden door het leven

Veel langdurige zieke mensen of mensen met een zieke partner hebben weinig sociaal contact en raken sociaal geïsoleerd. Het ergste voor hen is het voortdurend alleen zijn. Er komt zo goed als niemand langs, behalve de thuishulp en af en toe misschien iemand van de familie. Als je langdurig ziek bent of een drukke mantelzorger bent, val je soms buiten de maatschappij, als je niet goed voor je zelf en/of het onderhouden van contacten zorgt. Maar ook na een overlijden of een scheiding zie je vaak de vrienden die je gezamenlijk met je partner had niet meer. Of als je beste vriendin verhuisd is, kan er een leegte ontstaan in je leven. Alle kleine en grote veranderingen in je leven, verstoren je normale patroon. Eenzaamheid wordt dan vaak de realiteit. Eenzaamheid is een situatie, en is dus op zich niet negatief. Toch wordt eenzaamheid vaak als iets negatiefs gezien. Eenzaamheid wil alleen maar zeggen dat je weinig contacten hebt. Als je dat echt wilt, kan je die situatie veranderen. Je kunt of zélf aan de slag gaan en die eenzaamheid aanpakken, of afhankelijk zijn en blijven van de gunsten en aandacht van anderen. Aanpakken van eenzaamheid is misschien lastig, maar lastig is niet onmogelijk. Hoe pak ik die eenzaamheid dan aan? In het wilde weg contacten aangaan omdat je denkt dat je daarmee je eenzaamheid oplost, is een vergissing. Het is een illusie te denken dat je weer midden in het leven komt te staan als je zo maar op de bonnefooi gaat netwerken. Wat dan wel? Voor je nieuwe contacten aangaat, is het allereerst belangrijk om voor jezelf te...
+100%-