Depressie en eenzaamheid

Depressie en eenzaamheid

Deze week las ik het verhaal van Eleanor Crick op de nieuwssite van de NOS. Een prachtige jongedame van inmiddels 24 jaar die tot haar 14e een vrolijke puber was. Na en mede door het overlijden van haar moeder, in 2010, begon zij zich steeds somberder te voelen. Zij stortte zich op haar studie en raakte in een nog dieper dal. Door haar depressie voelde Eleanor zich heel eenzaam. Ze miste iemand om mee te praten en iemand die begreep hoe ze zich voelde. Mensen om haar heen merkten wel dat er wat aan de hand was, maar omdat ze er zelf nooit over sprak (uit schaamte), kwam daar verder niets uit. Uiteindelijk zocht Eleanor hulp bij een psycholoog en lukte het haar uit het dal te klimmen. Nieuwe campagne “Omgaan met depressie” Deze week is tevens de nieuwe campagne gestart van het ministerie van Volksgezondheid om depressies beter bespreekbaar te maken. Een op de twintig Nederlanders kampt met een depressie. Dat zijn er meer dan 800.000. Vooral vrouwen zijn er vatbaar voor, blijkt uit cijfers van het Trimbos Instituut. Ongeveer een kwart van de vrouwen (ruim 24 procent) heeft ooit in haar leven een depressie meegemaakt. Bij mannen ligt dat percentage lager, namelijk 13 procent. Naast het feit dat depressie in de meeste gevallen ook eenzaamheid veroorzaakt, hebben beide nog veel meer gemeen. Eenzaamheid is ook nog altijd een groot taboe en is – net als bij depressie – vooral onder jongeren kritisch. Vanwege de vele programma’s die we zien, denken de meeste mensen dat eenzaamheid iets is wat vooral onder ouderen een probleem is. In Nederland zijn net zoveel ouderen...
Wat is eenzaamheid?

Wat is eenzaamheid?

Eenzaamheid, we lezen en horen er steeds vaker over in de media en toch is het iets ongrijpbaars. Vaak wordt gedacht dat het met name ouderen zijn die eenzaam zijn, maar er zijn net zoveel jongeren die hier onder lijden. 1 op de 3 Nederlanders van 19 jaar en ouder is eenzaam, dat zijn ruim 5 miljoen mensen, dat is veel. En ook kinderen kennen het gevoel. Wat is eenzaamheid nu eigenlijk, wat zijn de gevolgen en is er iets aan te doen? In een drieluik proberen we graag wat meer duidelijkheid op deze vragen te geven. Vandaag te beginnen bij de eerste vraag… Wat is eenzaamheid nu eigenlijk? Eenzaamheid ontstaat wanneer de relaties die mensen met anderen hebben, niet aan hun verwachtingen voldoen (Dijkstra, 2009) Het is dus een gevoel dat iemand ervaart, wanneer iemand zijn bestaande relaties afweegt tegen zijn eigen wensen of verwachtingen ten aanzien van die relaties. Dit verklaart ook het verschijnsel van sociaal geïsoleerde mensen die zich niet eenzaam voelen, of van mensen die een groot sociaal netwerk hebben en zich toch eenzaam voelen. Met andere woorden: de verwachtingen over en van relaties met anderen beïnvloeden eenzaamheid. Er zijn meerdere soorten eenzaamheid. De bekendste zijn: sociale eenzaamheid kan worden omschreven als een tekort en gemis van een breder sociaal netwerk (kwantiteit – men kent niet veel mensen); emotionele eenzaamheid betreft gevoelens verbonden aan het gemis van een intieme relatie (kwaliteit – men is met niemand écht verbonden). Het is belangrijk ons te realiseren dat eenzaamheid zich in iedere levensfase voor kan doen en dat in al die levensfasen zich omstandigheden kunnen voordoen die eenzaamheid,...
Week tegen eenzaamheid 2017

Week tegen eenzaamheid 2017

Week tegen eenzaamheid 2017, start van jouw lokale betrokkenheid Vandaag is de kick-off van de landelijke week tegen eenzaamheid (21 september t/m 1 oktober) een initiatief van Coalitie Erbij. Natuurlijk draagt ook Achtzaam haar steentje bij. Doe jij ook mee? Hier geldt zeker de leus: ‘kleine moeite, groot plezier’. Tijdens de ‘Week tegen eenzaamheid’ staat verdieping, verbinding en verduurzaming centraal. Door het organiseren van verschillende activiteiten wordt een ieder de kans geboden kennis te maken met andere aanwezigen, om te ontmoeten en contacten te leggen voor de nabije toekomst. Samen ben je niet alleen! Ik kan me voorstellen dat veel mensen niet de notie hebben van wat eenzaamheid met je doet. Het is een begrip dat de laatste twee jaar veelvuldig terugkomt in het nieuws. Gelukkig dat deze openheid er nu is en we zo meer begrip creëren voor mensen die wel degelijk eenzaamheid kennen. Het is een algemeen gegeven: 1 op de 3 personen kent eenzaamheid. En ja, dit komt voor in alle leeftijdsgroepen, helaas. Niet alleen de ouderen kennen eenzaamheid, ook jongeren, kinderen, succesvolle ondernemers, de hockeymoeder, de voetbalvader. Eenzaamheid is voor de buitenwereld onzichtbaar. Degene die eenzaam is, schaamt zich hiervoor en mijdt groepen mensen en speelt buiten de deur een spel. Eenzaamheid heeft gevolgen voor gezondheid, welbevinden en meedoen in de samenleving. Dat maakt eenzaamheid een urgent probleem. Zeker ook omdat eenzaamheid vroegtijdig overlijden kan veroorzaken. Eenzaamheid kan leiden tot depressie, lage weerstand en een verhoogd risico op hartklachten. Reden genoeg om hier samen iets aan te doen. En daar hebben wij jou bij nodig! Doe jij ook mee deze week? Maak een klein gebaar. Je...
Eenzaamheid, een groot taboe…

Eenzaamheid, een groot taboe…

…en toch, 1 op de 3 Nederlanders (her)kent het! Dat eenzaamheid een groot taboe is weten wij inmiddels al sinds 2015, het jaar waarin wij – idealisten – dachten iets te kunnen doen om eenzaamheid aan te pakken. 1 miljoen eenzame ouderen… We richtten ons in het eerste jaar op ouderen, want in Nederland zijn er 1 miljoen ouderen die eenzaam zijn, dat is nogal wat! Bovendien heb ik altijd een zwak voor deze generatie gehad. Mijn relatie met mijn eigen oma en opa’s waren ook intens en ik zat in de bus vroeger ook altijd naast ouderen die graag een praatje met me maakten – ik trok dat blijkbaar aan en ik was begaan met de mooie gesprekken over vroeger. Ik wilde – net als vriendin/collega Mirjam zo graag iets maatschappelijks doen en met Stichting Achtzaam dachten we dat we, door het aanbieden van vrijwilligers (die we opleidden tot luister-maatjes), ouderen die eenzaam zijn of zich alleen voelen, konden helpen. We waren regelmatig op de radio en in de krant en spraken mensen aan op lokale markten. Op die markten heb ik genoeg mensen gesproken die in een 1-1 gesprek aangaven zich eenzaam of alleen te voelen. Helaas heb ik van deze mensen na zo’n gesprek nooit meer iets vernomen. Vanuit deze “maatschappelijke stage” van 2 jaar weten we dat eenzaamheid onder ouderen moeilijk aan te pakken is. Het is een generatie die vanuit gewoonte heeft geleerd om voor elkaar te zorgen. En daarom is het voor hen moeilijker te bevatten waarom hun eigen kinderen of omgeving dat niet kan. De acceptatie om dan “vrijwilligers” deze aandacht te...
+100%-