Eenzaam zijn, hoe komt dat toch?

Eenzaam zijn, hoe komt dat toch?

Sinds vorig jaar ben ik bezig om een nieuw bedrijf op te zetten met mijn vriendin en compagnon Fleur. Zoals alle ondernemers, zeker startende, kunnen beamen gaat hier ongelofelijk veel tijd en energie in zitten. Dat is hartstikke leuk! En ik ben ook nog eens iemand die in de gelukkige positie verkeerd een man, kind, kat en veel vrienden en kennissen te hebben. Ik prijs mezelf daardoor enorm rijk. En toch merk ik dat het soms best een uitdaging is om de balans te vinden in het verdelen van mijn tijd. Ik wil namelijk niemand tekort doen en eigenlijk niets missen, maar ergens weet ik wel dat ik keuzes moet maken. We zijn soms zo druk bezig om het beste uit het leven te halen, dat we keuzestress krijgen. Volgens een recent onderzoek in Metro onder millenials wordt duidelijk dat 75% van de jongeren te maken heeft met burn-out klachten en er over denkt om een therapeut te bezoeken. Ze krijgen dagelijks zoveel impulsen op zich afgevuurd dat ze bijna geen schifting meer kunnen maken waardoor ze als het ware verlamd raken. En dit geldt heus niet alleen voor deze generatie. Is het een modern welvaartsverschijnsel? Ik denk het wel. Was vroeger dan alles beter? Ik denk het niet. Elke generatie heeft te kampen met eigen problemen. Ja, vroeger was er inderdaad meer sociale controle. Er was geen televisie, laat staan internet. Dus maakte je sneller een praatje met je buren en was je er voor je familie. Er was immers geen ander sociaal vangnet. Wil dat zeggen dat er geen eenzaamheid was? Natuurlijk was dat er wel! Er werd alleen...
Bewonderenswaardig geïnteresseerd

Bewonderenswaardig geïnteresseerd

“Blijf actief! Interesseer je in dingen; blíjf je interesseren in dingen. Dan is het leven zoveel waardevoller.” Dit staat in de tweet van de KBO-PCOB van 29 november waarin de uitspraak van Jan Terlouw wordt aangehaald. Hij roept op om bij het ouderen worden actief te blijven. Natuurlijk is het goed om als ouderen actief en midden in het leven te blijven staan. Maar als je nu niet meer actief mee kunt doen, omdat je gezondheid het niet meer toelaat… Is het dan afgelopen om een deel van de samenleving te zijn? Gelukkig niet, want ik moet meteen aan een dame van in de 90 denken. Deze vrouw komt al jaren maar heel af en toe het bed uit. Haar gezondheid maakt haar broos, maar wat is ze sterk. Wat toont zij een interesse. Ze weet precies welke studie en wat voor werk haar kleinkinderen doen. Ze zet af en toe vraagtekens bij hun doen en laten, maar beseft ook dat de tijden anders zijn dan toen zij zelf jong was. Ze vergeet geen enkele verjaardag en helpt haar dochter herinneren om een kaart namens haar te schrijven. En haar schoonzoon is weer druk aan het klussen in het huis. Ze staat volop in het leven, ook al is het vanuit haar bed. Ik heb bewondering voor haar, omdat ik ook andere situaties in het verpleeghuis zie. Echter als ik diezelfde dag van die tweet bij haar kom, schrik ik als ze zegt: “Ik begin mijn interesse te verliezen in alles wat om me heen gebeurt. Ik kan het allemaal niet meer onthouden”. Ze geeft aan zich regelmatig behoorlijk...
Alzheimer

Alzheimer

De stoomboot kwam voor ‘het huis’ aanmeren Ze had ze al gezien Sinterklaas met grote staf En een Piet of tien Ieder jaar zat ze te wachten Met haar stoel dicht tegen het raam Door alle kindersnoetjes Voelde ze zich dan even niet eenzaam   Zwaaien deed ze als een wilde De Sint had geen oog voor haar Wat gek, hij kende haar toch wel Na eenennegentig jaar… De verpleegkundige kwam binnen En vroeg of ze in haar broek had geplast Ze pakte haar lievelingspop En klemde die stevig vast   Oh, was het weer gebeurd Door alle spanning rondom de Sint Ze voelde zich op oude leeftijd Ineens weer een heel klein kind Verdrietig staarde ze naar buiten Daar ging de bonte stoet Ze ging haar schoen maar zetten Dan kwam het vast wel goed   Ze wuifde nog één keer Naar de menigte aan de kade En wenste morgen in haar schoen Op z’n minst een letter van...
Wat is eenzaamheid?

Wat is eenzaamheid?

Eenzaamheid, we lezen en horen er steeds vaker over in de media en toch is het iets ongrijpbaars. Vaak wordt gedacht dat het met name ouderen zijn die eenzaam zijn, maar er zijn net zoveel jongeren die hier onder lijden. 1 op de 3 Nederlanders van 19 jaar en ouder is eenzaam, dat zijn ruim 5 miljoen mensen, dat is veel. En ook kinderen kennen het gevoel. Wat is eenzaamheid nu eigenlijk, wat zijn de gevolgen en is er iets aan te doen? In een drieluik proberen we graag wat meer duidelijkheid op deze vragen te geven. Vandaag te beginnen bij de eerste vraag… Wat is eenzaamheid nu eigenlijk? Eenzaamheid ontstaat wanneer de relaties die mensen met anderen hebben, niet aan hun verwachtingen voldoen (Dijkstra, 2009) Het is dus een gevoel dat iemand ervaart, wanneer iemand zijn bestaande relaties afweegt tegen zijn eigen wensen of verwachtingen ten aanzien van die relaties. Dit verklaart ook het verschijnsel van sociaal geïsoleerde mensen die zich niet eenzaam voelen, of van mensen die een groot sociaal netwerk hebben en zich toch eenzaam voelen. Met andere woorden: de verwachtingen over en van relaties met anderen beïnvloeden eenzaamheid. Er zijn meerdere soorten eenzaamheid. De bekendste zijn: sociale eenzaamheid kan worden omschreven als een tekort en gemis van een breder sociaal netwerk (kwantiteit – men kent niet veel mensen); emotionele eenzaamheid betreft gevoelens verbonden aan het gemis van een intieme relatie (kwaliteit – men is met niemand écht verbonden). Het is belangrijk ons te realiseren dat eenzaamheid zich in iedere levensfase voor kan doen en dat in al die levensfasen zich omstandigheden kunnen voordoen die eenzaamheid,...
Week tegen eenzaamheid 2017

Week tegen eenzaamheid 2017

Week tegen eenzaamheid 2017, start van jouw lokale betrokkenheid Vandaag is de kick-off van de landelijke week tegen eenzaamheid (21 september t/m 1 oktober) een initiatief van Coalitie Erbij. Natuurlijk draagt ook Achtzaam haar steentje bij. Doe jij ook mee? Hier geldt zeker de leus: ‘kleine moeite, groot plezier’. Tijdens de ‘Week tegen eenzaamheid’ staat verdieping, verbinding en verduurzaming centraal. Door het organiseren van verschillende activiteiten wordt een ieder de kans geboden kennis te maken met andere aanwezigen, om te ontmoeten en contacten te leggen voor de nabije toekomst. Samen ben je niet alleen! Ik kan me voorstellen dat veel mensen niet de notie hebben van wat eenzaamheid met je doet. Het is een begrip dat de laatste twee jaar veelvuldig terugkomt in het nieuws. Gelukkig dat deze openheid er nu is en we zo meer begrip creëren voor mensen die wel degelijk eenzaamheid kennen. Het is een algemeen gegeven: 1 op de 3 personen kent eenzaamheid. En ja, dit komt voor in alle leeftijdsgroepen, helaas. Niet alleen de ouderen kennen eenzaamheid, ook jongeren, kinderen, succesvolle ondernemers, de hockeymoeder, de voetbalvader. Eenzaamheid is voor de buitenwereld onzichtbaar. Degene die eenzaam is, schaamt zich hiervoor en mijdt groepen mensen en speelt buiten de deur een spel. Eenzaamheid heeft gevolgen voor gezondheid, welbevinden en meedoen in de samenleving. Dat maakt eenzaamheid een urgent probleem. Zeker ook omdat eenzaamheid vroegtijdig overlijden kan veroorzaken. Eenzaamheid kan leiden tot depressie, lage weerstand en een verhoogd risico op hartklachten. Reden genoeg om hier samen iets aan te doen. En daar hebben wij jou bij nodig! Doe jij ook mee deze week? Maak een klein gebaar. Je...
Samen werken aan een betere wereld

Samen werken aan een betere wereld

“Koffie drinken, niet op de werkvloer maar aan tafel.” Aan het woord is een man die als klusjesman veel over de vloer komt bij ouderen. Ik ontmoet hem tijdens een bijeenkomst van de gemeente Renkum. Hij neemt de tijd om koffie te drinken, daar waar hij aan het werk is. Gewoon rustig even kunnen praten met de oudere man of vrouw. Gewoon luisteren. Gewoon aandacht schenken aan het verhaal van die ander en zo die persoon verder kunnen helpen. Prachtig toch. Dat doet mij denken aan het feit dat jaren terug mijn schoonmoeder een laptop kocht. Ja, want ze wilde spelletjes spelen op de computer. Van die eenvoudige spelletjes als Tetris, Bubbel of een kaartspelletje. Ze kwam thuis met een veel te dure laptop. Later realiseerde ik me dat de verkoper helemaal niet heeft doorgevraagd over wat voor spelletjes zij, een vrouw van eind 70, dan wil spelen. Ze is tenslotte geen gamer! Luisteren, aandacht…, een gemiste kans voor de verkoper. En mijn schoonmoeder was te goede trouw. Terug naar die bijeenkomst van de gemeente. De gemeente heeft ondernemers uitgenodigd om in gesprek te gaan over hun bereidheid om een sociale bijdrage te leveren aan de gemeenschap. Dit in het kader van “Bewust wonen gericht op duurzaamheid, veiligheid en thuis”. Ondernemers komen door hun werk in aanraking met allerlei mensen die op zoek zijn naar wat voor hulp dan ook. Bijvoorbeeld die oudere man die de doe-het-zelf-zaak binnenloopt. Hij wil zijn woning aanpassen. De eigenaar van die winkel kan dan denken: lekker snel wat dingen verkopen aan die man, maar hij kan ook het gesprek aangaan en duidelijk krijgen...
+100%-