Eenzaam na een ingrijpende gebeurtenis

Veel dagen van je leven gaan voorbij alsnog ze nooit hebben bestaan. Je leeft je leven dan onbewust. Vooral in je jeugd en tienertijd sta je niet gauw of lang stil bij wat die periode voor je betekent, hoe je verder moet en wat je levensdoel is. Sommige mensen ervaren, in deze periode van hun leven dingen waarvan de sporen misschien wel zichtbaar of voelbaar blijven. Het leven gaat echter door. Als je nieuwe indrukken op doet, verdwijnen ook die sporen meestal weer, ze raken in ieder geval meestal op de achtergrond. Je verdringt ze bewust of onbewust en er ontstaan nieuwe herinneringen.

Ingrijpende gebeurtenissen in je leven
Als je volwassen wordt, ga je meestal wat bewuster leven. Je gaat op eigen benen staan, moet keuzes gaan maken. Je krijgt een andere verantwoordelijkheid. Hoe ga je je leven inrichten? Je maakt keuzes over je toekomst, relatie, werk, woonruimte, wel of geen gezin etc. Keuzes maken hoort bij het leven en de keuzes die je maakt, bepalen je toekomst. Soms gebeuren er echter dingen waar je zelf nauwelijks of geen invloed op hebt. Iets dat heel veel impact heeft. Dat kan van alles zijn, groot of klein. Een overlijden, een scheiding, ziekte, operatie, een huwelijk, een geboorte, ongewilde kinderloosheid, een verhuizing, een nieuwe baan, etc. We maken allemaal een keer iets dergelijks mee. Soms voel je je na zo’n ingrijpende gebeurtenis een poosje heel eenzaam. Dat is normaal. Waarom is dat dan normaal?

Je normale (levens)patroon raakt verstoord
Je leven is opeens compleet anders na zo’n ingrijpende gebeurtenis. Al het veilige, vertrouwde en voorspelbare dat je in je leven had, is er niet meer. Er verandert immers opeens van alles in je relatie(s), omgeving, gevoelens, contacten, vriendschappen na zo’n gebeurtenis. Je moet afscheid nemen van wat er was en wennen aan de nieuwe situatie. Een nieuw patroon moet zich vormen. Die transitie heeft tijd nodig. De duur ervan is voor iedereen verschillend en in elke situatie verschillend. Niemand is immers hetzelfde. Lukt dat je na 9 à 12 maanden nog niet, schroom dan niet om hulp te vragen. Want dan kom je er vaak alleen niet meer uit. Wacht niet af, wijs niet naar een ander die verantwoordelijk is voor wat jou overkomt, want dat lost niets op. Hoe meer verantwoordelijkheid je neemt voor jezelf en je leven, hoe meer vrijheid je ervaart.

Beperking of probleem
Ook is niet alles op te lossen. Een beperking is bijvoorbeeld niet op te lossen. Een beperking is een feit, iets dat je niet meer kunt terugdraaien. Wat is, dat is. Heb je bijvoorbeeld een fysieke (motorische) beperking, dan is je bewegingsmogelijkheid verstoord. Je kunt dat niet veranderen, het is een feit. Ook als iemand anders jou ‘iets aandoet’, is het niet meer terug te draaien, het is een feit. Alles wat je overkomt heeft wel gevolgen voor jou. Het enige dat je zelf kan doen, is er mee (leren) om te gaan.
Iedereen die leerbaar is, kan dat leren. Iemand moet dan wel zelf in staat zijn te (willen) veranderen. Als iemand die wel in staat is zijn/haar gedrag te veranderen dat niet doet, is dat de énige beperking in de aanpak van eenzaamheid. Je hebt en bent zélf de sleutel naar de oplossing(en), als je het verschil inziet.

Marijke Coert

Marijke Coert is Individueel- / Verandercoach en heeft zich gespecialiseerd in deskundige hulp bij eenzaamheid bij Faktor5, Jeannette Rijks.

“Door slimme verbanden te leggen, ontstaat er een beweging die bewust wordt van hoe we gezamenlijk kunnen bouwen aan een achtzame samenleving. Wij gooien de steen in de vijver en zetten daarmee  anderen aan om met ons de eenzaamheid aan te pakken.”

Fleur van den Horn

Logo Slider

+100%-