Eenzaamheid aanpakken? Start dichtbij!

Op deze foto sta ik met Coosje! Coosje is onze overbuurvrouw die – toen ik vanuit Amsterdam in Uithoorn kwam wonen 13 jaar geleden – nog samen was met haar man, met wie ze werkelijk alles deed. Ze reisden de hele wereld rond, op het laatst met een caravan. Bij hem kon ze al haar verhalen kwijt, want praten, dat kan ze! 🙂

Coosje’s man overleed geheel plotseling tijdens een vakantie 8 jaar geleden aan een hartaanval. Zonder kinderen en met familie op verre afstand was ze dus opeens op zichzelf aangewezen. Vanaf die tijd hebben wij altijd naar haar omgekeken. Ik meer vanuit de zorg- en luisterkant en etentjes bij ons thuis, mijn hubbie op zijn beurt helpt haar met dingen in en om het huis (zoals bijvoorbeeld de uitleg van haar iPhone(!)) en hij maakt vaak lange wandelingen met haar.

Een paar jaar geleden besloot ik om me ook als vrijwilliger te ontfermen over een kwetsbare oudere hier in ons verzorgingshuis in het dorp. Tijdens het kennismakingsgesprek met de begeleidster vrijwilligers daar, probeerden ze me te koppelen aan twee etages, waar in totaal ca. 20 ouderen wonen. Ik dacht eerst dat ze een grapje maakte (ik had toch echt duidelijk gezegd dat ik 2 uur per week beschikbaar was), maar ze waren zo blij met extra handjes/aandacht, dat ze het toch probeerden. Uiteindelijk gaf ik aan dat ik toch echt voor kwaliteit wilde gaan, en zo kwam tante Nel op mijn pad. Een lieve mevrouw van 91.

Helaas is tante Nel deze zomer overleden – alhoewel voor haar beter, ze wilde al heel lang niet meer. Ondanks alle aandacht die ze nog kreeg van de mensen om haar heen, zoals de medewerkers van het verzorgingshuis, haar zoon en schoondochter en een paar nichtjes, was het gemis van haar man en familie & vrienden van haar eigen generatie – niet vervangbaar. Bovendien was ze lichamelijk ook “op”, ze kon amper lopen, had reuma in haar vingers, zodat ze niet meer creatief bezig kon zijn of schrijven en ze was vaak duizelig. En dan had ze ook nog eens de staaroperatie een jaar geleden, waardoor ze nog slechter was gaan zien.

Nu tante Nel er niet meer is, heb ik besloten het toch maar weer dichtbij te houden. Zo wil ik er nog meer zijn voor Coosje (volgend jaar gaan we met z’n drieën naar New York voor haar 80e verjaardag!) en ook spreek ik regelmatig de oudere mensen aan hier in de straat, waaronder een oudere meneer, die ook zojuist zijn vrouw heeft verloren en een andere oudere meneer die elke dag met een zakje brood de eendjes gaat voeren. De gesprekken met hen en de blijheid op hun gezicht als ik even tijd vrij maak met om ze te praten zijn zo fijn en ontroeren me elke keer weer.

Binnenkort (vanaf 21 september) start weer de week tegen eenzaamheid, een initiatief van Coalitie Erbij (een samenwerkingsverband van maatschappelijke organisaties, die ieder op eigen wijze een maatschappelijke rol spelen om eenzaamheid te bestrijden), waarin er een oproep word gedaan aan iedereen om aandacht te hebben voor eenzaamheid en vooral ook een beetje naar elkaar om te kijken.

Mijn advies: start vandaag al in het klein, gewoon in je eigen straat en stop er vooral niet mee. Niet alleen geeft het jezelf een enorme voldoening, maar bovendien help je er anderen mee in het verzachten van hun eenzaamheid!

Achtzame groet,

Fleur van den Horn

Fleur van den Horn

Fleur is binnen Achtzaam verantwoordelijk voor marketing & communicatie, social media en de verbindingen maken met investeerders, partners & sponsors. Haar grootste uitdaging is dan ook de samenleving weer achtzaam te maken. E: fleur@achtzaam.nl T: 06-57559650

“Door slimme verbanden te leggen, ontstaat er een beweging die bewust wordt van hoe we gezamenlijk kunnen bouwen aan een achtzame samenleving. Wij gooien de steen in de vijver en zetten daarmee  anderen aan om met ons de eenzaamheid aan te pakken.”

Fleur van den Horn

Logo Slider

+100%-