Ik hou nog net zo veel van hem als toen…

Met een zucht ploft ze op de bank naast me neer en steekt meteen van wal. “Ik wist niet dat je in een huwelijk zo eenzaam kunt zijn, zeg. Dan zijn we al jaren getrouwd en toch… ik kan hem wel achter het behang plakken. Hij luistert helemaal niet naar me. Als ik wat vertel blijft hij maar op zijn schermpje kijken of hij begint midden in mijn verhaal ineens over heel iets anders of loopt zelfs gewoon weg.  Je zou hem toch! Goh, wat voel ik me er alleen voor staan.”

Zo gaat de waterval van woorden nog even verder en verder en verder. Het zit haar hoog en ik, ik zit alleen maar naast haar, zeg niets en luister alleen maar.

Wat maakt het dat mensen in hun huwelijk op een bepaald moment zo tegen over elkaar staan. Ook al zitten ze naast elkaar op de bank, ze zijn mijlen ver uit elkaar. Bij het uitspreken van de trouwbelofte stonden ze naast elkaar in het gemeentehuis en misschien ook wel in de kerk. In goede en kwade dagen zouden ze er zijn voor elkaar. Waar zijn ze elkaar verloren? Waar zijn hun paden een andere kant op gelopen?

Een huwelijk, maar elke andere relatie ook, vraagt er om onderhouden te worden. Af en toe moet en mag het zelfs knallen. Liefhebben betekent namelijk dat je niet alles wat verkeerd is met de mantel der liefde toedekt. Juist de confrontatie aangaan vanuit liefde, breekt het donkere wolkendek weer open. Er kan dan weer zonlicht schijnen.

Ze staat op en draait zich nog even naar mij om en zegt met een ferme stem: “Vanavond als hij thuiskomt van het werk, dan ga ik het gesprek met hem aan. Ik wil hem tenslotte niet kwijt, want ik hou nog net zo veel van hem als toen we getrouwd zijn”.

En ik, ik heb alleen maar naast haar gezeten op die bank…

Liesbeth ter Elst

Geestelijk verzorger werkend als zelfstandige en in een verpleeghuis

Liesbeth ter Elst

Liesbeth ter Elst is geestelijke verzorger, werkend als zelfstandige voor www.aandachtvoorieder.nl en in een verpleeghuis en is gastblogger voor Stichting Achtzaam.

“Door slimme verbanden te leggen, ontstaat er een beweging die bewust wordt van hoe we gezamenlijk kunnen bouwen aan een achtzame samenleving. Wij gooien de steen in de vijver en zetten daarmee  anderen aan om met ons de eenzaamheid aan te pakken.”

Fleur van den Horn

Logo Slider

+100%-