“Ik ben bang voor eenzame feestdagen”

“Ik ben bang voor eenzame feestdagen”

Hoe kun je naar de feestdagen uitzien als je gescheiden bent, je vrouw is overleden, je geen kinderen hebt of je enige zus in het buitenland woont. Je hebt wel lieve vrienden en vriendinnen, maar die gaan naar hun kinderen of de kinderen komen bij hun. Je durft ze dan ook niet uit te nodigen, denkt dat niemand op een alleenstaande man zit te wachten en je vermoedt dat ze er nauwelijks bij stil staan dat je met de feestdagen alleen zal zijn. In het dagelijkse leven zie je genoeg andere mensen en kan je vaak goed alleen zijn, maar alleen zijn met de feestdagen voelt extra beladen. Eenzame feestdagen…echt geen ouderenprobleem De decembermaand is een tijd vol warmte, gezin, familie en samenzijn. Deze periode is niet voor iedereen een tijd van gezelligheid. Iedereen, jong en oud, die deze warmte niet heeft, voelt zich alleen, eenzaam, verlaten, ellendig en verdrietig. Het kan zwaar zijn om de hele decemberperiode alleen te zijn zonder een levende ziel te spreken. Alleen zijn op 10 januari of 25 september is voor veel mensen iets heel anders dan op 5 december en op 25, 26 en 31 december. Hoe kan ik me in deze tijd toch gelukkiger voelen? Je hebt onder moeilijke omstandigheden meestal geen zin in gezellige dingen, logisch. Het lijkt of de hele wereld gelukkig is, behalve jij…Op zo’n moment sta je er niet altijd bij stil dat ieder mens in zijn/haar leven meerdere rottijden te verwerken krijgt. De één krijgt wel een beetje meer ‘voor z’n kiezen’ dan de ander. We hebben het liever niet, want we willen allemaal gelukkig zijn,...
Eenzaamheid, dat is toch geen probleem van jongeren?

Eenzaamheid, dat is toch geen probleem van jongeren?

Oud en eenzaam……….. Oud en eenzaam, het wordt vaak in één adem genoemd. Veel jongeren voelen zich ook eenzaam, daar is echter weinig aandacht voor. De laatste tijd gelukkig wel steeds meer, het besef begint te komen, dat de schreeuw om aandacht van jongeren geen aanstellerij is. Als je bijvoorbeeld als kind gepest bent, je buitengesloten voelde, kan dat doorwerken in de rest van je leven, je onzeker maken. Als je verdrietig bent vanwege de scheiding van je ouders en anderen begrijpen je niet, je je verhaal niet kwijt kunt, kan je je ook heel eenzaam voelen. Als nooit iemand aan je vraagt hoe het met je gaat, waarom je je zo gedraagt als je doet, oprechte aandacht voor je heeft, krijg je soms het gevoel dat je er niet toe doet. En zo zijn er legio redenen waarom je je doodongelukkig kunt voelen. Als je niet die aandacht, acceptatie en aanraking krijgt waar je behoefte aan hebt, kun je je heel eenzaam gaan voelen, of je nu jong bent of oud. ‘Eenzaamheid is het fysiek ervaren tekort aan (patronen van) verbinding met andere mensen’ [1] Eenzaamheid is een gevoel dat je iets tekort komt, een signaal van je lichaam dat je vertelt dat je patronen van verbinding met anderen mist. Bij honger en dorst, is het een teken dat je lichaam eten of drinken nodig heeft. Bij pijn door eenzaamheid is het een signaal dat je zelf actie moet gaan ondernemen of hulp te vragen als je je eenzaam voelt. Je mist dan namelijk de verbinding met andere mensen. Eenzaamheid doet pijn, je voelt het in je lijf....
Eenzaamheid, wat kan je er zelf aan doen?

Eenzaamheid, wat kan je er zelf aan doen?

Deze start de week tegen eenzaamheid weer, een week waar er landelijk veel aandacht is voor het thema eenzaamheid. Dat brengt me elk jaar weer terug in de tijd, dat wij (mijn goede vriendin Mirjam Paap en ik) besloten om onze carrières op te geven om daar iets in te willen betekenen. Een betere wereld, begint tenslotte bij jezelf… Begin 2015 richtten we Stichting Achtzaam op, waarmee we ons in eerste instantie focusten op de ouderen in Nederland, die eenzaam zijn. Dat is denk ik de meest gemaakte beginnersfout, want al gauw kwamen we er achter dat eenzaamheid alle leeftijden betreft. Sterker nog, in de jaren dat wij met een maatjesproject voor ouderen actief waren in Zuid Holland, kregen we steeds vaker verzoeken van mensen jonger dan 65 jaar, die maar wat graag geholpen wilden worden, alleen was er voor hen niets… Onderzoek onder eenzame mensen van alle leeftijden Vanaf dat moment zijn wij vanuit een oproep op Facebook een onderzoek gestart onder ruim 120 mannen en vrouwen van alle leeftijden. De gesprekken waren zowel live als via de telefoon en stuk voor stuk hartverwarmend (vanwege de openheid in de gesprekken), maar tegelijkertijd natuurlijk ook hartverscheurend.  Ons idee was destijds om een app voor hen te ontwikkelen, waar men zowel vanuit sociale eenzaamheid (het ontbreken van contacten met anderen) als emotionele eenzaamheid (het missen van een hechte, intieme band) aan zichzelf kan werken. Echter bleek vanuit de vragen die we stelden, dat bijna iedereen de stap om op een eenzaamheids-app te gaan niet zag zitten. Eenzaamheid is helaas nog een groot taboe. Oorzaken van eenzaamheid We hebben toen een stap...
Met de scootmobiel op weg naar contact

Met de scootmobiel op weg naar contact

Eenzaamheid is van alle tijden en niet aan leeftijd gebonden. Het aantal mensen in een sociaal isolement is echter toegenomen sinds ons zorgstelsel is veranderd. Het afschaffen van bejaardentehuizen en het streven naar het zo lang mogelijk thuis blijven wonen vraagt om de nodige aanpassingen van zowel de ouderen als hun leefsituatie. Dit geldt overigens ook voor jongere mensen die hulpbehoevend zijn als het gaat om mobiliteit. Want mobiel zijn zorgt ervoor dat mensen zelfstandig toch aan sociale activiteiten buiten de deur mee kunnen blijven doen. Hierdoor wordt het risico op eenzaamheid en isolement aanzienlijk kleiner. Mobiliteit verzacht eenzaamheid Hulpbehoevend zijn maakt onzeker. Ben je niet meer zo goed ter been, dan kan de angst voor vallen bijvoorbeeld een belemmering worden om erop uit te gaan. Als een rollator niet meer voldoende is om zelfverzekerd een boodschapje te doen of iemand te bezoeken, dan is een scootmobiel een veilige oplossing. Het rijden op een scootmobiel is voor vrijwel iedereen mogelijk en zorgt ervoor dat je het hele jaar door kunt gaan en staan waar je wilt. De scootmobiel is niet meer weg te denken uit ons straatbeeld. Organisaties en winkels houden tegenwoordig serieus rekening met dit gebruiksvriendelijke vervoermiddel en zorgen voor een betere toegankelijkheid. Daarmee wordt de horizon van de scootmobielgebruiker aanzienlijk verbreed. Maar ook een ritje door het park of een frisse neus halen wordt weer mogelijk met een scootmobiel. Het feit dat je kan beschikken over mobiliteit zonder afhankelijk te zijn van anderen, geeft een bevrijdend gevoel. Eenzaamheid en isolement is niet langer een feit, maar een keuze! Veilig op pad met een scootmobiel Scootmobielen zijn er...
Nog 51 andere weken…

Nog 51 andere weken…

‘De Week tegen Eenzaamheid’ is dit jaar van donderdag 27 september t/m zaterdag 6 oktober. Gedurende tien dagen worden honderden activiteiten rondom eenzaamheid en eenzame mensen georganiseerd, in het hele land. Festivals, gezamenlijke etentjes, groepswandelingen, culturele uitstapjes etc. In deze korte periode wordt er heel veel aandacht geschonken aan wat genoemd wordt ‘het probleem’. Het is een week om nieuwe verbindingen tussen mensen tot stand te brengen. Want -zo zegt men- de aanpak van eenzaamheid begint met het leggen van contact. WAT IS ‘HET PROBLEEM’ NU PRECIES? Na een grote en/of kleine verandering in het leven, voelen de meesten van ons zich wel eens (tijdelijk) eenzaam. Of je nu jong bent of oud en zelfs als er sprake is van een drukke, levendige omgeving. Dat is heel normaal, je kunt je tijdelijk toch alleen of niet aangesloten voelen. Deze tijdelijke eenzaamheid is dan ook op zich geen ‘probleem’. Het probleem begint als je er last van krijgt, de eenzaamheid niet wordt doorbroken en chronisch wordt. Heel belangrijk is hoe je zelf met de situatie omgaat. De aanpak van eenzaamheid laat zich niet in een tijdspad duwen. Ook is de aanpak voor iedereen anders. Niemand is hetzelfde en een situatie wordt ook door iedereen verschillend ervaren. De herstelperiode is daarom voor iedereen ongelijk. Het gedurende één week aandacht schenken aan ‘het probleem’ is natuurlijk geweldig om onze maatschappij eraan te herinneren dat er zoveel mensen eenzaam zijn en om mensen met elkaar in contact te brengen. Maar ….. lost het nu ook echt iemands eenzaamheid op als deze inmiddels chronisch is geworden? HOE LOST IEMAND MIJN (CHRONISCHE) EENZAAMHEID OP? Om...
Eenzaam na een ingrijpende gebeurtenis

Eenzaam na een ingrijpende gebeurtenis

Veel dagen van je leven gaan voorbij alsnog ze nooit hebben bestaan. Je leeft je leven dan onbewust. Vooral in je jeugd en tienertijd sta je niet gauw of lang stil bij wat die periode voor je betekent, hoe je verder moet en wat je levensdoel is. Sommige mensen ervaren, in deze periode van hun leven dingen waarvan de sporen misschien wel zichtbaar of voelbaar blijven. Het leven gaat echter door. Als je nieuwe indrukken op doet, verdwijnen ook die sporen meestal weer, ze raken in ieder geval meestal op de achtergrond. Je verdringt ze bewust of onbewust en er ontstaan nieuwe herinneringen. Ingrijpende gebeurtenissen in je leven Als je volwassen wordt, ga je meestal wat bewuster leven. Je gaat op eigen benen staan, moet keuzes gaan maken. Je krijgt een andere verantwoordelijkheid. Hoe ga je je leven inrichten? Je maakt keuzes over je toekomst, relatie, werk, woonruimte, wel of geen gezin etc. Keuzes maken hoort bij het leven en de keuzes die je maakt, bepalen je toekomst. Soms gebeuren er echter dingen waar je zelf nauwelijks of geen invloed op hebt. Iets dat heel veel impact heeft. Dat kan van alles zijn, groot of klein. Een overlijden, een scheiding, ziekte, operatie, een huwelijk, een geboorte, ongewilde kinderloosheid, een verhuizing, een nieuwe baan, etc. We maken allemaal een keer iets dergelijks mee. Soms voel je je na zo’n ingrijpende gebeurtenis een poosje heel eenzaam. Dat is normaal. Waarom is dat dan normaal? Je normale (levens)patroon raakt verstoord Je leven is opeens compleet anders na zo’n ingrijpende gebeurtenis. Al het veilige, vertrouwde en voorspelbare dat je in je leven had,...
+100%-