Hoe je een sociaal isolement kunt doorbreken

Hoe je een sociaal isolement kunt doorbreken

Niet iedereen die in een sociaal isolement leeft, wil dit doorbreken. Als ook gevoelens van (langdurige) eenzaamheid een rol spelen, is daar wel vaak behoefte aan. Sociaal isolement is niet het zelfde als eenzaamheid. Sociaal isolement wordt nogal eens verward met eenzaamheid of met alleen zijn. Een kluizenaar kan zielsgelukkig zijn en de druk bezette zakenman met een uitgebreid sociaal netwerk kan zich eenzaam voelen. Eenzaamheid is een gevoel, sociaal isolement is een situatie. Er is wezenlijk verschil tussen je alleen voelen en alleen zijn. Wie last heeft van eenzaamheid hoeft zeker niet geïsoleerd te zijn. Sociaal isolement is een situatie waarin een persoon of een kleine groep personen afgezonderd leeft van anderen. Het isolement kan zowel van de persoon zelf uitgegaan zijn als door de omgeving zijn opgelegd (Wikipedia) Eenzaamheid is het gevoel alleen te zijn, van geïsoleerd te zijn van ‘de anderen’ (Wikipedia) Eenzaamheid kan wel een sociaal isolement oproepen. Enkele voorbeelden: Als je wel verbinding hebt met andere mensen, maar het geen verbinding is die betekenis voor je heeft, kun je het gevoel hebben dat je sociaal geïsoleerd bent en je je eenzaam voelen Als je een eetstoornis hebt, kan je je ontzettend eenzaam voelen. Soms kan je het idee hebben dat niemand uit je omgeving je begrijpt. Doordat de eetstoornis zo veel energie van je vergt, en al je aandacht daar naar uitgaat is het mogelijk dat je in een sociaal isolement terecht komt. Je wilt bovendien niet dat ze zien hoe je met eten omgaat Als je je eenzaam voelt, kan je je gaan terugtrekken en kan er een sociaal isolement ontstaan. Als je relatie verbroken is, kan...
3 redenen waarom kersverse moeders vaak niet durven te praten over hun gevoelens van eenzaamheid

3 redenen waarom kersverse moeders vaak niet durven te praten over hun gevoelens van eenzaamheid

1) Ze voelen zich niet happy met hun pasgeboren baby, terwijl ze dat wel zouden moeten zijn volgens iedereen Daar zit je dan als kersverse moeder. Je baby is geboren, de baby waar je zó naar verlangde ligt eindelijk in je armen. Er wordt altijd gepraat over een mooie roze of blauwe wolk, maar jij voelt dat helemaal niet zo…… Jouw hele leven draait opeens alleen nog maar om de baby. Na de kraamtijd lijkt dat alleen nog maar te bestaan uit luiers verschonen, de baby voeden, wassen, het huishouden, een rondje wandelen, boodschappen doen met hooguit een praatje met de kassière van de supermarkt of de buurvrouw. Een heel ander leven dan je als werkende vrouw had, in een organisatie met collega’s, verantwoordelijkheden, dagelijks terugkerende contacten, veel bedrijvigheid en activiteiten. Het lukt je niet om aansluiting te houden met het werkende leven. Het zijn twee totaal verschillende werelden. Feitelijk zou je blij moeten zijn met je kindje, maar je voelt het niet. Je bent niet zo gelukkig als je had verwacht. Er is geen roze of blauwe wolk. Je voelt je schuldig tegenover je kind en partner en twijfelt er zelfs aan of je wel een goede moeder bent. Kortom je hele leven is veranderd, het is niet wat je had verwacht en je schaamt je ook nog eens voor je gevoelens. Je voelt je een ‘loser’. De aangewezen persoon om over je gevoelens te praten, is je partner. Of toch niet altijd? 2) Ze hun verhaal niet kwijt kunnen bij hun partner Omdat je zelf worstelt met de gevoelens die je hebt, niet begrijpt waar dat vandaan...
Hoe (langdurige) eenzaamheid je zelfbeeld steeds verder vervormt

Hoe (langdurige) eenzaamheid je zelfbeeld steeds verder vervormt

Spiegelbeeld vertel eens even, ben ik net zo eenzaam als jij……….Als je naar jezelf kijkt, wat en wie zie je dan? Een sprankelend iemand, leuke ogen, een blije snoet of een grijze muis, die nauwelijks nog kan lachen, zich onzeker voelt en een laag zelfbeeld heeft. Gebrek aan zelfwaardering is de grootste bron van eenzaamheid. Het geeft je een onmachtig gevoel. Als je jezelf niet accepteert, treurig wordt van jezelf en je eigen spiegelbeeld, hoe kan je dan verwachten dat iemand anders wel graag met je omgaat, je leuk vindt. Wat hoor je als je naar jezelf luistert? Herken je negatieve uitspraken? Klaag je en geef je anderen de schuld van je situatie? Zijn er mensen in je netwerk die afhaken, je in de steek laten….. Onderneemt niemand iets om contact met jou te zoeken of te maken. Reageer je cynisch, achterdochtig op vriendelijkheid van iemand anders, iemand die iets aardigs doet of tegen je zegt. Ben je boos van binnen en zoek je overal iets achter? Hoe eenzaamheid blijft bestaan Wanneer je bovenstaande terugleest en bij jezelf te rade gaat, wat voel je dan? Herken je het? Misschien zit je dan wel gevangen in je eenzaamheid. Zijn er dingen in je leven gebeurd die bronnen van stress voor je zijn. Meerdere gebeurtenissen achter elkaar, kunnen een domino-effect veroorzaken. Je vertrouwt niemand meer en hebt een cynische kijk gekregen op het leven en op de wereld. Dat is wat eenzaamheid met je doet. Het rotgevoel dat je hebt, veroorzaakt een gebrek aan zelfvertrouwen in jezelf en vertrouwen in anderen. Als je die gevoelens van afwijzing voor en door alles...
Waarom je leven soms aanvoelt als een helse rit in de achtbaan na een (ingrijpende) levensgebeurtenis

Waarom je leven soms aanvoelt als een helse rit in de achtbaan na een (ingrijpende) levensgebeurtenis

Als er een verandering plaats vindt in je leven, groot of klein, maak je altijd een rouwproces door. Je neemt immers afscheid van hoe het eerst was. Dat gebeurt niet alleen bij het overlijden van een geliefde. Ook bijvoorbeeld bij het krijgen van een kind, gaan samenwonen, nieuwe baan, ontslag, een ernstige ziekte, ongeval of een echtscheiding. Het verstoort je dagelijkse, gewone patronen. Het is heel normaal als je dan van slag af bent, want patronen vormen veiligheid, vertrouwdheid en voorspelbaarheid. Je eerste reactie na zo’n life-event is ‘verdoving’ of opwinding, daarna ongeloof, vergoelijken of ontkennen, onzekerheid, verlies van vertrouwen, verwarring, neerslachtigheid. Kortom in zo’n periode voelt je leven als een helse rit in een achtbaan. Deze periode van veranderingen wordt rouwperiode of transitieperiode genoemd en duurt gemiddeld 6 à 9 maanden. Afscheid nemen van hoe het was, heeft dus tijd nodig. Voor iedereen is de duur van die periode verschillend. Alleen jij weet wanneer de tijd rijp is om de stap naar een nieuw leven te gaan nemen, nieuwe patronen te gaan vormen. Hoe je de uitdaging aangaat als de tijd rijp is voor de volgende stap Op een dag voel je zelf dat je weer open staat voor de volgende stap. De gebeurtenissen zijn feiten en kun je niet meer terugdraaien. Je herinneringen aan hoe het was blijven en daarnaast gaat het leven ook door. Het één sluit het ander niet uit. Je hoeft geen dingen weg te duwen of te vergeten als je dat niet wilt. Je leven krijgt er een nieuw tweede spoor bij. Vaak wil je die stap wel maken naar een nieuw leven,...
Waarom hulp vragen zo moeilijk is als je je eenzaam voelt

Waarom hulp vragen zo moeilijk is als je je eenzaam voelt

Je hebt al langer gevoelens van eenzaamheid en zit niet lekker in je vel. Na verloop van tijd heb je er, naast je mentale klachten, ook allerlei fysieke klachten bij gekregen. Als het je na heel veel googelen en lezen op internet ook met zelfhulpboeken niet lukt de oplossing voor je probleem te vinden, komt er een moment waarop je misschien overweegt om toch maar hulp te zoeken. Het is moeilijk om hulp te vragen, want wie is de juiste persoon om je te helpen? Welke specifieke hulp heb je nodig? Wie weet hoe je van die vervelende gevoelens kunt afkomen. Wie snapt eenzaamheid en vooral jóuw eenzaamheid? Een huisarts, therapeut, psycholoog, psychiater? Ook dat is vaak weer een zoektocht. Uiteindelijk maak je (meestal) op goed geluk een keuze. Eén van de eerste vragen die je van de hulpverlener krijgt is vaak: “Wat heeft u nodig?” Of “Wat is uw hulpvraag?” Wat je nodig hebt als je je langdurig eenzaam voelt? Je hebt werkelijk géén idee! “Eenzaamheid is het fysiek ervaren van tekort aan patronen van verbinding met andere mensen” (definitie: Jeannette Rijks). Je voelt het letterlijk in je lijf. Je weet alleen maar dat je die pijn niet wilt hebben. Wat je nodig hebt? Je hebt werkelijk géén idee! Met googelen kon je het niet vinden. In de zelfhulpboeken kon je het niet vinden. Er over praten in een lotgenoten groep op social media zorgt er wel voor dat je weet dat je niet de enige bent, het geeft echter geen antwoord op de vraag wat je nodig hebt. De stap om hulp te gaan vragen was al zo’n...
Eenzaam in de liefde

Eenzaam in de liefde

Er zijn zoveel mensen die eenzaam in de liefde zijn. Door omstandigheden waarin ze terecht zijn gekomen of door de keuzes die ze zelf gemaakt hebben. Je kunt om verschillende redenen eenzaam in de liefde zijn. Als je de verhalen ziet, hoort of leest, is er één belangrijke overeenkomst en dat is het missen van iemand waar je je gevoel, verhaal, geluk of verdriet mee kunt delen. Iemand die je vertrouwt en waar je je veilig bij voelt. Het leven geeft ons onvermijdelijk soms pijn en dat is iets wat we zullen moeten accepteren en waar we zelf mee moeten leren omgaan. Want de gebeurtenissen in ons leven op zich kunnen we niet veranderen of terugdraaien. We kunnen wel zelf de draad (weer) oppakken. Wat ons dat machteloze gevoel geeft Natuurlijk leven we ons eigen leven, maken we zelf keuzes. We hebben echter ook altijd te maken met anderen. Anderen die niet altijd doen wat wij graag willen, hoe wij het graag hebben en/of rekening houden met onze gevoelens. Dus hoe zelfstandig je ook bent, welke keuzes je ook maakt, de gevolgen zijn niet altijd te voorzien en te overzien. Daarnaast hebben we niet altijd in de hand wat ons overkomt. Er kan je een ongeluk overkomen, te maken krijgen met andere mensen die het niet zo nauw nemen met wat jij belangrijk vindt, je kunt ziek worden, je niet gehoord of gezien voelen, in de steek gelaten voelen of er zijn anderen die jou of je partner iets aandoen, waardoor je leven op zijn kop staat. Ook kun je je heel eenzaam voelen binnen je relatie. Dus wel...
+100%-