3 redenen waarom kersverse moeders vaak niet durven te praten over hun gevoelens van eenzaamheid

3 redenen waarom kersverse moeders vaak niet durven te praten over hun gevoelens van eenzaamheid

1) Ze voelen zich niet happy met hun pasgeboren baby, terwijl ze dat wel zouden moeten zijn volgens iedereen Daar zit je dan als kersverse moeder. Je baby is geboren, de baby waar je zó naar verlangde ligt eindelijk in je armen. Er wordt altijd gepraat over een mooie roze of blauwe wolk, maar jij voelt dat helemaal niet zo…… Jouw hele leven draait opeens alleen nog maar om de baby. Na de kraamtijd lijkt dat alleen nog maar te bestaan uit luiers verschonen, de baby voeden, wassen, het huishouden, een rondje wandelen, boodschappen doen met hooguit een praatje met de kassière van de supermarkt of de buurvrouw. Een heel ander leven dan je als werkende vrouw had, in een organisatie met collega’s, verantwoordelijkheden, dagelijks terugkerende contacten, veel bedrijvigheid en activiteiten. Het lukt je niet om aansluiting te houden met het werkende leven. Het zijn twee totaal verschillende werelden. Feitelijk zou je blij moeten zijn met je kindje, maar je voelt het niet. Je bent niet zo gelukkig als je had verwacht. Er is geen roze of blauwe wolk. Je voelt je schuldig tegenover je kind en partner en twijfelt er zelfs aan of je wel een goede moeder bent. Kortom je hele leven is veranderd, het is niet wat je had verwacht en je schaamt je ook nog eens voor je gevoelens. Je voelt je een ‘loser’. De aangewezen persoon om over je gevoelens te praten, is je partner. Of toch niet altijd? 2) Ze hun verhaal niet kwijt kunnen bij hun partner Omdat je zelf worstelt met de gevoelens die je hebt, niet begrijpt waar dat vandaan...
Waarom je leven soms aanvoelt als een helse rit in de achtbaan na een (ingrijpende) levensgebeurtenis

Waarom je leven soms aanvoelt als een helse rit in de achtbaan na een (ingrijpende) levensgebeurtenis

Als er een verandering plaats vindt in je leven, groot of klein, maak je altijd een rouwproces door. Je neemt immers afscheid van hoe het eerst was. Dat gebeurt niet alleen bij het overlijden van een geliefde. Ook bijvoorbeeld bij het krijgen van een kind, gaan samenwonen, nieuwe baan, ontslag, een ernstige ziekte, ongeval of een echtscheiding. Het verstoort je dagelijkse, gewone patronen. Het is heel normaal als je dan van slag af bent, want patronen vormen veiligheid, vertrouwdheid en voorspelbaarheid. Je eerste reactie na zo’n life-event is ‘verdoving’ of opwinding, daarna ongeloof, vergoelijken of ontkennen, onzekerheid, verlies van vertrouwen, verwarring, neerslachtigheid. Kortom in zo’n periode voelt je leven als een helse rit in een achtbaan. Deze periode van veranderingen wordt rouwperiode of transitieperiode genoemd en duurt gemiddeld 6 à 9 maanden. Afscheid nemen van hoe het was, heeft dus tijd nodig. Voor iedereen is de duur van die periode verschillend. Alleen jij weet wanneer de tijd rijp is om de stap naar een nieuw leven te gaan nemen, nieuwe patronen te gaan vormen. Hoe je de uitdaging aangaat als de tijd rijp is voor de volgende stap Op een dag voel je zelf dat je weer open staat voor de volgende stap. De gebeurtenissen zijn feiten en kun je niet meer terugdraaien. Je herinneringen aan hoe het was blijven en daarnaast gaat het leven ook door. Het één sluit het ander niet uit. Je hoeft geen dingen weg te duwen of te vergeten als je dat niet wilt. Je leven krijgt er een nieuw tweede spoor bij. Vaak wil je die stap wel maken naar een nieuw leven,...
Waarom hulp vragen zo moeilijk is als je je eenzaam voelt

Waarom hulp vragen zo moeilijk is als je je eenzaam voelt

Je hebt al langer gevoelens van eenzaamheid en zit niet lekker in je vel. Na verloop van tijd heb je er, naast je mentale klachten, ook allerlei fysieke klachten bij gekregen. Als het je na heel veel googelen en lezen op internet ook met zelfhulpboeken niet lukt de oplossing voor je probleem te vinden, komt er een moment waarop je misschien overweegt om toch maar hulp te zoeken. Het is moeilijk om hulp te vragen, want wie is de juiste persoon om je te helpen? Welke specifieke hulp heb je nodig? Wie weet hoe je van die vervelende gevoelens kunt afkomen. Wie snapt eenzaamheid en vooral jóuw eenzaamheid? Een huisarts, therapeut, psycholoog, psychiater? Ook dat is vaak weer een zoektocht. Uiteindelijk maak je (meestal) op goed geluk een keuze. Eén van de eerste vragen die je van de hulpverlener krijgt is vaak: “Wat heeft u nodig?” Of “Wat is uw hulpvraag?” Wat je nodig hebt als je je langdurig eenzaam voelt? Je hebt werkelijk géén idee! “Eenzaamheid is het fysiek ervaren van tekort aan patronen van verbinding met andere mensen” (definitie: Jeannette Rijks). Je voelt het letterlijk in je lijf. Je weet alleen maar dat je die pijn niet wilt hebben. Wat je nodig hebt? Je hebt werkelijk géén idee! Met googelen kon je het niet vinden. In de zelfhulpboeken kon je het niet vinden. Er over praten in een lotgenoten groep op social media zorgt er wel voor dat je weet dat je niet de enige bent, het geeft echter geen antwoord op de vraag wat je nodig hebt. De stap om hulp te gaan vragen was al zo’n...
Eenzaam in de liefde

Eenzaam in de liefde

Er zijn zoveel mensen die eenzaam in de liefde zijn. Door omstandigheden waarin ze terecht zijn gekomen of door de keuzes die ze zelf gemaakt hebben. Je kunt om verschillende redenen eenzaam in de liefde zijn. Als je de verhalen ziet, hoort of leest, is er één belangrijke overeenkomst en dat is het missen van iemand waar je je gevoel, verhaal, geluk of verdriet mee kunt delen. Iemand die je vertrouwt en waar je je veilig bij voelt. Het leven geeft ons onvermijdelijk soms pijn en dat is iets wat we zullen moeten accepteren en waar we zelf mee moeten leren omgaan. Want de gebeurtenissen in ons leven op zich kunnen we niet veranderen of terugdraaien. We kunnen wel zelf de draad (weer) oppakken. Wat ons dat machteloze gevoel geeft Natuurlijk leven we ons eigen leven, maken we zelf keuzes. We hebben echter ook altijd te maken met anderen. Anderen die niet altijd doen wat wij graag willen, hoe wij het graag hebben en/of rekening houden met onze gevoelens. Dus hoe zelfstandig je ook bent, welke keuzes je ook maakt, de gevolgen zijn niet altijd te voorzien en te overzien. Daarnaast hebben we niet altijd in de hand wat ons overkomt. Er kan je een ongeluk overkomen, te maken krijgen met andere mensen die het niet zo nauw nemen met wat jij belangrijk vindt, je kunt ziek worden, je niet gehoord of gezien voelen, in de steek gelaten voelen of er zijn anderen die jou of je partner iets aandoen, waardoor je leven op zijn kop staat. Ook kun je je heel eenzaam voelen binnen je relatie. Dus wel...
Het verschil tussen alleen zijn, eenzaamheid en langdurige eenzaamheid

Het verschil tussen alleen zijn, eenzaamheid en langdurige eenzaamheid

Rond de feestdagen is er in de media, net als andere jaren weer volop (extra) aandacht voor de eenzame ouderen. Praatprogramma’s (bijvoorbeeld bij Pauw afgelopen 20 december en Buitenhof op 23 december), georganiseerde Kerstdiners, nieuwe beleidsvisies bij gemeenten, verkoop chocoladerepen en kerstkaartenacties. Dit is nog maar een handjevol voorbeelden. Allemaal voor eenzame ouderen. Prachtige initiatieven natuurlijk, maar wie maken er nou echt gebruik van de aangeboden activiteiten? Wat wordt er voor jongeren gedaan? En lossen al die activiteiten iemands eenzaamheid nu echt op? Voor we die vragen kunnen beantwoorden, is het nodig eerst het verschil te weten tussen alleen zijn, eenzaamheid en langdurige eenzaamheid. Want het is al met al best ingewikkelde materie……….. ALLEEN ZIJN Er zijn mensen die alleen zijn en/of wonen en zich niet eenzaam voelen. Jong, oud, rijk en arm. Zoals Paul Verhaeghe, psychoanalyticus aan de universiteit van Gent ook in het programma Buitenhof al vertelde, is alleen zijn geen synoniem aan eenzaamheid. In de eerste zin van deze alinea is al te lezen dat er sprake is van een belangrijk verschil. Alleen zijn en/of wonen is namelijk een situatie. Eenzaamheid daarentegen is een gevoel, een individueel gevoel. Want wat de één voelt en ervaart in een bepaalde situatie is heel anders dan een ander het ervaart. Alleen zijn en/of wonen, kan ook betekenen dat je geen of een heel klein netwerk hebt. Dan spreek je ook wel van een sociaal isolement. Je kunt ook alleen zijn en/of wonen en toch heel veel contacten hebben. Gewoon iemand die werkt, lid is van een vereniging, familie heeft, iemand die er vrijwillig of niet voor kiest om alleen...
Niets is zo eenzaam als een stampvol café

Niets is zo eenzaam als een stampvol café

Niets is zo eenzaam als een stampvol café. Je kent dat liedje van De Dijk vast wel. En anders misschien wel de versie van Solomon Burk en De Dijk samen. Je kunt je eenzaam voelen ondanks een partner of een brede vriendenkring. Een gevoel van leegte, een gevoel van niet-verbonden zijn met de anderen, met de wereld. Iedereen voelt het wel eens. Dat is heel normaal. Als je je vaak zo voelt of al heel lang, trek je je echter steeds verder terug, ga je niet meer dat café en ligt langdurige eenzaamheid op de loer…………. Dan kun je sociaal geïsoleerd raken. EENZAAMHEID OF SOCIAAL GEÏSOLEERD Er zijn mensen die last hebben van eenzaamheid en er zijn mensen die sociaal geïsoleerd zijn. Sociaal isolement betekent dat je weinig of geen sociale contacten hebt. Sociaal isolement is niet hetzelfde als eenzaamheid. Het kan wel samenvallen en/of elkaar oproepen. Als je je eenzaam voelt, kan je je gaan terugtrekken en kan er een sociaal isolement ontstaan. Door bijvoorbeeld een relatiebreuk, kan je minder contacten krijgen. Trek je jezelf dan terug, kan er sociaal isolement ontstaan, waardoor eenzaamheid kan ontstaan. Als je wel verbinding hebt, maar die verbinding geen betekenis voor je heeft, kun je ook het gevoel hebben dat je sociaal geïsoleerd bent en je je eenzaam voelen. Als je je eenzaam voelt, blaas je zelfs de kleinste fouten op tot rampformaat in je gedachten. Je dekt je in tegen kritiek en het nemen van verantwoordelijkheid voor wat er fout is gegaan. Nieuwe vrienden maken lukt ook al niet als je je ellendig voelt. De meeste mensen die ernstig eenzaam zijn, zullen dan ook onder deze...
+100%-