Hoe (langdurige) eenzaamheid je zelfbeeld steeds verder vervormt

Hoe (langdurige) eenzaamheid je zelfbeeld steeds verder vervormt

Spiegelbeeld vertel eens even, ben ik net zo eenzaam als jij……….Als je naar jezelf kijkt, wat en wie zie je dan? Een sprankelend iemand, leuke ogen, een blije snoet of een grijze muis, die nauwelijks nog kan lachen, zich onzeker voelt en een laag zelfbeeld heeft. Gebrek aan zelfwaardering is de grootste bron van eenzaamheid. Het geeft je een onmachtig gevoel. Als je jezelf niet accepteert, treurig wordt van jezelf en je eigen spiegelbeeld, hoe kan je dan verwachten dat iemand anders wel graag met je omgaat, je leuk vindt. Wat hoor je als je naar jezelf luistert? Herken je negatieve uitspraken? Klaag je en geef je anderen de schuld van je situatie? Zijn er mensen in je netwerk die afhaken, je in de steek laten….. Onderneemt niemand iets om contact met jou te zoeken of te maken. Reageer je cynisch, achterdochtig op vriendelijkheid van iemand anders, iemand die iets aardigs doet of tegen je zegt. Ben je boos van binnen en zoek je overal iets achter? Hoe eenzaamheid blijft bestaan Wanneer je bovenstaande terugleest en bij jezelf te rade gaat, wat voel je dan? Herken je het? Misschien zit je dan wel gevangen in je eenzaamheid. Zijn er dingen in je leven gebeurd die bronnen van stress voor je zijn. Meerdere gebeurtenissen achter elkaar, kunnen een domino-effect veroorzaken. Je vertrouwt niemand meer en hebt een cynische kijk gekregen op het leven en op de wereld. Dat is wat eenzaamheid met je doet. Het rotgevoel dat je hebt, veroorzaakt een gebrek aan zelfvertrouwen in jezelf en vertrouwen in anderen. Als je die gevoelens van afwijzing voor en door alles...
+100%-