Waarom hulp vragen zo moeilijk is als je je eenzaam voelt

Je hebt al langer gevoelens van eenzaamheid en zit niet lekker in je vel. Na verloop van tijd heb je er, naast je mentale klachten, ook allerlei fysieke klachten bij gekregen. Als het je na heel veel googelen en lezen op internet ook met zelfhulpboeken niet lukt de oplossing voor je probleem te vinden, komt er een moment waarop je misschien overweegt om toch maar hulp te zoeken.

Het is moeilijk om hulp te vragen, want wie is de juiste persoon om je te helpen? Welke specifieke hulp heb je nodig? Wie weet hoe je van die vervelende gevoelens kunt afkomen. Wie snapt eenzaamheid en vooral jóuw eenzaamheid? Een huisarts, therapeut, psycholoog, psychiater? Ook dat is vaak weer een zoektocht. Uiteindelijk maak je (meestal) op goed geluk een keuze. Eén van de eerste vragen die je van de hulpverlener krijgt is vaak: “Wat heeft u nodig?” Of “Wat is uw hulpvraag?”

Wat je nodig hebt als je je langdurig eenzaam voelt?

Je hebt werkelijk géén idee!

“Eenzaamheid is het fysiek ervaren van tekort aan patronen van verbinding met andere mensen” (definitie: Jeannette Rijks). Je voelt het letterlijk in je lijf. Je weet alleen maar dat je die pijn niet wilt hebben. Wat je nodig hebt? Je hebt werkelijk géén idee! Met googelen kon je het niet vinden. In de zelfhulpboeken kon je het niet vinden. Er over praten in een lotgenoten groep op social media zorgt er wel voor dat je weet dat je niet de enige bent, het geeft echter geen antwoord op de vraag wat je nodig hebt.

De stap om hulp te gaan vragen was al zo’n drempel. Nu wil de hulpverlener van jou weten wat je hulpvraag is, wat je nodig hebt. Je weet het niet……. Je zou het wel willen uitschreeuwen: “Ik heb hulp nodig, daarom kom ik hier, om het hier vragen!” Teleurgesteld ga je weer naar huis met mogelijk het advies meer te gaan wandelen. Of aan activiteiten deel te nemen en weer onder de mensen te komen. Dat is nu juist wat je niet (meer) durft in je eentje. Of met een beetje pech, krijg je pillen, antidepressiva.

Hoe het komt dat het je niet lukt op die vraag antwoord te geven als je je langdurig eenzaam voelt

Als je je al langere tijd eenzaam voelt, is het belangrijk dat je eerst snapt wat er met je gebeurd is. Daarvoor hoef je niet in je verleden te gaan graven. Dingen die gebeurd zijn in je leven, zijn feiten en die kan je nooit meer terugdraaien. Die gebeurtenissen kunnen wel de oorzaak van je gevoelens zijn. Wat het een probleem maakt, is of je er zelf wel of niet mee kunt omgaan. Langdurige eenzaamheid doet heel wat met je. Het veroorzaakt namelijk belangrijke veranderingen van je hersenwerking.

Dit zijn een paar voorbeelden:
• Je kunt gezichten niet meer goed beoordelen en denkt dat mensen je slecht gezind zijn. Je wordt achterdochtig, bang en trekt je steeds meer terug. Waarom zou je omgaan met mensen die niet leuk zijn?
• Je hormoonhuishouding raakt in de war, waardoor je onder meer geen prettige gevoelens meer krijgt als je met andere mensen omgaat. Als het niet fijn voelt met mensen om te gaan, waarom zou je dat dan doen?
• Je IQ gaat achteruit met ongeveer tien à twaalf punten als je je lang eenzaam voelt.

Chronische eenzaamheid bezorgt je een hersenprobleem en houdt je ’s nachts wakker

Daarom lukt het je niet om antwoord te geven op die vraag. Als eenzaamheid langdurig aanwezig is, zijn je hersenen, jijzelf dus, behoorlijk veranderd. Prof. Dr. John T. Cacioppo werkte aan de Universiteit van Chicago en was misschien wel de meest bekende onderzoeker op het gebied van eenzaamheid. Door zijn werk met hersenscans, fysiologische markers en analyses van erfelijkheid kon hij eenzaamheid in een evolutionaire context plaatsen.

Door langdurige eenzaamheid word je een minder leuke uitvoering van jezelf. In die toestand is het niet zo slim te zoeken naar nieuwe leuke vrienden, deel te nemen aan activiteiten en meer onder de mensen te komen. Je bent kwetsbaar. Je behoefte aan verbinding met anderen blijft echter. Je hunkert naar aandacht en je vraagt je af waarom niemand meer tijd aan je besteedt. Het zou wel eens kunnen komen omdat mensen niet graag omgaan met mensen die in de put zitten. Omdat je signalen van eenzaamheid afgeeft, die leuk contact in de weg staan (Uit: ‘Eenzaamheid snappen in drie snelle stappen’, Jeannette Rijks, Faktor5)

Wat en wie kan wèl helpen als je beseft dat het eenzaamheid is waar je last van hebt

Je eigen hersenen aanpakken is net zoiets als jezelf kietelen: dat lukt je niet. Je hebt echt iemand anders nodig die verstand heeft van eenzaamheid en je helpt bij het aanpakken van je (hersen)probleem. Het is hard werken om uit langdurige eenzaamheid te komen. Het is lastig, maar zeker wel mogelijk. Iemand anders kan het echt niet voor jou oplossen. Je kunt het wel leren van iemand die eenzaamheid snapt. Pas als je meer inzicht in jezelf hebt gekregen, weet wat je wilt, belangrijk vindt, wat je tegenhoudt en wie je bent, kun je écht in beweging komen. De basis heb je dan. Daarna kun je pas de verbinding gaan maken met de mensen die echt ‘bij je passen’, weer onder de mensen komen. Wie je bent is het resultaat van wat je gelooft over jezelf. Er bestaat geen medicijn tegen (oud of) eenzaam zijn. Kom in actie, dat heb je allereerst nodig!

Effectieve hulp bij eenzaamheid bestaat dus uit meerdere onderdelen en/of mogelijkheden. Wil je weten wie er bij jou in de buurt woont en werkt en écht deskundig is op het gebied van eenzaamheid? Iemand die je kan begeleiden/helpen? Iemand die er voor opgeleid is? Klik dan hier.

Marijke Coert

Marijke Coert is Individueel- / Verandercoach en heeft zich gespecialiseerd in deskundige hulp bij eenzaamheid bij Faktor5, Jeannette Rijks.

“Door slimme verbanden te leggen, ontstaat er een beweging die bewust wordt van hoe we gezamenlijk kunnen bouwen aan een achtzame samenleving. Wij gooien de steen in de vijver en zetten daarmee  anderen aan om met ons de eenzaamheid aan te pakken.”

Fleur van den Horn

Logo Slider

+100%-